Club Info
Uit frustratie en ergernis, denken het beter te weten en te kunnen, richtte Bill Pijl in 1969, samen met o.a. Celeritas-voorzitter Dick Jager en enkele collega’s, zijn 2e basketbalclub op: Celeritas (Basketbal Vereniging Groningen). White Socks was de eerste en is opgegaan in de basketbalvereniging Olympia. BVG ging in de begin negentiger jaren op in Celeritas. In beide gevallen was Bill Pijl al geen lid meer van de White socks en BVG.
Het principe in beide clubs was: zelf de jeugd zo goed mogelijk opleiden en zodoende selfsupporting zijn. Topspelers, recreatie-basketbal en kadervorming om zodoende speelplezier scheppen.
Zelf een club beginnen geeft je de kans zelf een beleidsplan te schrijven en een jeugdopleidingsprogramma samen te stellen. Moeilijk daarbij is toch wel het feit dat de oprichter zelf eigenlijk de enige is die er echt in geloofd, vooral in het prille begin. Zowel bij de White Socks als bij BVG is echter het bewijs geleverd dat alles kan, als je maar wilt. Uit BVG kwamen diverse jeugd-internationals, jeugdkampioenschappen van het noorden, maar ook van Nederland. Zowel met de dames als met de heren heeft BVG de eredivisie bereikt en, wat je tegenwoordig nog maar weinig ziet, de jeugdopleiding was van eredivisie-niveau.
Als je met veel mensen hetzelfde nastreeft, moet je de sterken tegen de zwakken beschermen, dus strenge regelgeving met sancties op basis van de mentale kant van de jeugdopleiding. Het Bill Pijl Jeugdopleidingsprogramma kent 35 mentale “randvoorwaarden” die ingeïntegreerd zijn in de basketbalopleiding. En de globale wedstrijdanalyse ziet er voor dat jeugdopleidingsprogramma anders uit dan bij de gemiddelde ander club. Er is nogal wat gegapt uit het lagere onderwijs qua principes en daaarom is bij BVG het opleiden en begeleiden van leraren/trainer-coaches zo belangrijk. Van een goede leraar kom je de rest van je leven niet meer los, want die heeft je de essenties van het leven/sport bijgebracht.
In 2004 is BVG uit nood herboren op initiatief van Klaas Stoppels, Patrick Heebels en, ja hoor, Bill Pijl. Een tiental “vrienden” hadden een club nodig, want Bill Pijl kreeg toevallig een rayon hoofdklasse plaats aangeboden. Zo ontdekten we dat een club oprichten niet eenvoudig is. Bureaucratische voetangels en klemmen, personeelsgebrek, geldgebrek, concurrentie van bestaande clubs, jeugdtoevoer, ouderparticipatie, enz.
Maar we bestaan weer en beide jeugdteams zijn in 2005-2006 kampioen geworden. Heren 1 werd in dit seizoen voor de 2e keer op de 2e plaats met recht op promotie. En hoewel we graag landelijk 1ste divisie zouden willen spelen, staan geldgebrek (sponsor) en wedstrijdorganisatie dielogische stap in de weg. Misschien dat het in de toekomst mogelijk wordt. Ouderparticipatie, sponsorem em enthousiast kader zijn daarbij sleutelwoorden voor de nagestreefde realiteit: landelijke 1ste divisie!
Bill Pijl
